Zaterdagochtend was koud ! Toen ik ons warme huis uitstapte moest ik eerst de autoruiten krabben…brr. Evert had een route uitgestippeld tussen Elp en Amen.Twee afgelegen gehuchtjes in hartje Drenthe, net iets ten zuiden van Assen.
De route liep langs de Radiosterrenwacht van Westerbork en door het drassige Grolloërveen. Er kruisen twee Lange Afstands Wandelpaden dit gebied, het Pieterpad en het Jacobspad Uithuizen, Hasselt en dat is niet zomaar, de omgeving is er prachtig.
We parkeerden in Elp, een klein, typisch Drents gehuchtje waar bij wijze van spreken, het “begin bebouwde kom” bord en het “ einde bebouwde kom” bord aan dezelfde paal zitten. Erg klein dus, maar wel mooi !
De eerste stappen die we zetten, waren ronduit koud, het gras en de bruggetjes waren nog bedekt met een laagje spierwitte rijp. Hierna werd het al snel beter. Stukken beter. De angst dat het tot Amen een gebed zonder einde zou worden, bleek gelukkig ongegrond !
De zon brak door waarna het werd zowaar aangenaam werd ! Met een lekker zonnetje en een licht briesje in ons gezicht waren we het er over eens dat de herfst toch wel het mooiste seizoen is om door een bos te lopen. De grond was werkelijk bezaaid met paddenstoelen in de meest bizarre kleuren en vormen. Door de afgevallen bladeren liepen we dan weer over een rood tapijt, dan weer geel en even later weer oranje of bruin.
Fysiek ging de tocht ons gemakkelijk af. Halverwege zijn we een keer gestopt op een zonnig plekje langs het pad, om een broodje te doen. Qua ballast hadden we niet veel mee, rugzak, regenkleding, proviand, fototoestel en water, samen een goede 4,5 kg. De volgende keer nemen we dus maar een paar anderhalve liter flessen water mee in de rugzak…
