Tag Archive for 35 km

Van Gelderland en Drenthe

Van Gelderland en Drenthe

De afgelopen weken zijn we weer regelmatig de paden op en de lanen in geweest.
Twee weken gelden hebben we de omgeving van Teuge, Twello en Terwolde aangedaan en gisteren liepen we door het oude Drentse land rondom Dwingeloo en Diever.

Vliegveld Teuge

Vliegveld Teuge

Doordat Evert last begon te krijgen van zijn knieën, een erfenis uit zijn carriëre als loodgieter, heeft hij nu een wandelkar aangeschaft.Door de kar, of zoals leverancier Woutdoor het noemt, rolrugzak vermindert het gewicht op de knieën met ruim 60 %.
Met de rugzak van 15 kg op de schouders weegt hij 15 kg meer dan zonder. Met dezelfde rugzak op de kar, weegt Evert 5 kg. meer.Dit heeft tot gevolg gehad dat hij na het wandelen niet nog een week lang zere knieën heeft en met Voltaren Emulgel aan het smeren is.
Zoals het nu lijkt heeft Evert er veel profijt van. We zullen natuurlijk nog even moeten afwachten hoe het onderweg, op de lange duur gaat bevallen.

Rolrugzak op Teuge

Rolrugzak op Teuge

Affijn, verder waren het mooie routes, werkte het weer prima mee en kunnen we weer een goede 70 trainingskilometertjes bijschrijven.

De Smildervaart in ochtendnevel

De Smildervaart in ochtendnevel

Hoewel het al december is, staat het bos nog vol met paddenstoelen en zwammen van divers pluimage.

Paddestoelen ? Mos ?

Koraalzwammetjes

 

Rondje Belterwijde en Beulakerwijde

Rondje Belterwijde en Beulakerwijde
Route Belter en Beulakerwiede

Route Belter en Beulakerwiede

Vorige week zaterdag hebben we de bossen eens achter ons gelaten en hebben we de vlakte opgezocht voor een tocht van 35 kilometer. In de Kop van Overijssel liggen twee plassen, de Beulakerwijde en de Belterwijde. In de volksmond de Beulaker en Belterwiede genoemd. Het is een door water- en overige touristen veel bezocht gebied. De watertoeristen komen er om te varen en te zeilen, de rest om te fietsen of om bijv. Giethoorn te bezoeken. De omgeving bestaat veelal uit rietvelden en natte graslanden. Grote gedeeltes maken deel uit van natuurgebied De Wieden en staan onder beheer van Natuurmonumenten.

Stil

Stil

‘s Ochtendsvroeg bij het krieken van de dageraad parkeerden we de auto in een nog stil Wanneperveen, waarna we begonnen te lopen. Zoals veel mooie dagen, begon ook deze zaterdag mistig. We staken de Belterwijde over en liepen achter Heetveld langs naar Sintjansklooster. Daar aangekomen hadden we al een goede 15 kilometer achter ons liggen en leek het ons een geschikt moment om even te stoppen. In Sintjansklooster staat een watertoren, die vanaf eind april is opengesteld voor bezoekers.

Watertoren Sintjansklooster

Watertoren Sintjansklooster

Binnen in de toren is een nieuwe trap gemaakt die je naar boven voert. Boven aangekomen loop je eerst nog door het reservoir, wat een bolle bodem heeft om de druk van 400000 liter water te kunnen weerstaan, tot je even later bij de bovenkant van deze uit de kluiten gewassen drinkbeker bent.

Trap Watertoren Sintjansklooster

Trap Watertoren Sintjansklooster

Waterreservoir

Waterreservoir

Van hieruit heb je een mooi uitzicht over de omgeving. Omdat wij betrekkelijk vroeg waren, was de atmosfeer nog een beetje heiig, wat het uitzicht niet ten goede kwam. Toch was het de moeite zeker waard.

Uitzicht

Uitzicht

Vanaf Giethoorn liepen we via Dwarsgracht naar Giethoorn. Bij het pondje in Jonen hebben we nog even echt gerust en een broodje weg geknaagd, waarna de tocht weer verder ging over paden waarlangs soms de bossen riet hoog opgestapeld lagen. Onderweg, bij gemaal Stroink, liepen we nog twee alleraardigste Chinese meisjes tegen het lijf die ons vroegen een foto van ze te maken met hun eigen telefoon. Als ik dit zinnetje 15 jaar geleden had opgetypt had iedereen nu licht fronsend naar het beeld scherm gekeken: Huh, een foto maken met de telefoon ?? Affijn, vriendelijk en hulpvaardig als we altijd zijn hebben we dat natuurlijk gedaan.

Gemaal Stroink

Gemaal Stroink

Dichter bij Giethoorn viel het ons op dat we steeds meer Chinezen zagen. Fietsend, wandelend en varend brachten ze de tijd door. Blijkbaar staat deze omgeving de laatste jaren goed te boek bij onze vrienden uit het verre oosten. Sommige uitbaters in Giethoorn hebben zelfs hun menu in Chinese karakters op een bord gekrijt. Kunnen de Chinezen een keer bij de Hollander eten.

Eten bij de Hollander

Eten bij de Hollander

Vanaf Giethoorn was het nog maar een klein stukkie naar Wanneperveen. Voor mijn gevoel was dit toch wel het langste stuk. Ik had voor het eerst nieuwe schoenen aan en voelde dat ik een paar flinke blaren had. Omdat midden in de prairie stoppen geen optie is, de auto komt niet vanzelf naar ons toe, kun je weinig anders doen dan dom doorlopen. Gelukkig zijn we dáár goed in. ‘s Avonds thuis kon ik inderdaad een blaar ter grootte van een, wie kent hem nog, gulden doorprikken.

Nogal drassig

Nogal drassig

Kort samengevat was het een route met mooie en interessante stukken. Omdat de streek een touristische trekpleister is, kan ik me goed voorstellen dat het in hartje zomer nog wel eens (te) druk kan zijn op de paden die je vaak met fietsers delen moet. Nu al moesten we regelmatig even aan de kant, maar verder was het goed te doen.

Bootjes in de verte

Bootjes in de verte

Rijssen en de Regge : Waar we een hondje vonden en een wijntje kregen.

Rijssen en de Regge: Waar we een hond vonden en een wijntje kregen.

Zaterdag 36 km rondom en langs Rijssen en de Regge gelopen. We liepen door zon, bos, heide en langs de Regge. Het leek bijna vakantie ! Doordat we een rondje om Rijssen heen liepen, speelt het hele verhaal zich in de buurt van Rijssen af. Omdat ochtendstond goud in de mond heeft, begonnen we om kwart voor zeven te lopen, toen het nog lekker fris was.

Rondom Rijssen

Rondom Rijssen

We begonnen in de buurt van Rijssen te lopen, een beetje ten noord-westen ervan. Na een poosje oostwaarts gelopen te hebben, stapten we Rectum binnen. Een plaatsnaam waar waarschijnlijk al veel flauwe grappen over gemaakt zijn. Wij hebben dat niet gedaan. Om van Rectum niet per-ongeluk in Goor verzeild te raken, had de kaart onze aandacht meer dan nodig.

Maïspad

Maïspad

Evert huppelde nog net niet, zo goed ging het lopen hem af. Ik had zelf sinds lange tijd weer eens een blaartje achterop de hak. Verder kwam ik er achter dat een lekkend waterflesje funest is voor je droge reservesokken. Die worden daar namelijk nat van, waardoor je vanzelf natte reservesokken krijgt. De volgende keer moet ik de reserve sokken maar in een plastic karbiesje doen.

 Pelmolen met Enterse Zomp

Pelmolen met Enterse Zomp

We hebben deze keer bovengemiddeld lange rustpauzes genomen, wat ons eigenlijk allebei wel goed beviel. In een video van de Amerikaanse survival specialist Ron Wood werd gesteld dat je óf maximaal 5 minuten, óf minimaal 20 minuten moet rusten nadat je een flink stuk gelopen hebt. Na vijf minuten beginnen je spieren af te koelen, wil je dat niet, dan moet je minder dan 5 minuten rusten.
Je lichaam is verder zo’n 20 minuten nodig om het opgebouwde melkzuur in je benen af te breken. Of het allemaal waar is weet ik niet, maar de beste man was een expert op dit gebied en ik neem daar graag een goed advies van aan !

Rustig...

Rustig…

Het was een erg mooie route, deels langs het riviertje de Regge, wat echt prachtig mooi is. Verder door de bossen en heide rondom Rijssen en Enter.

De Regge

De Regge

Soort zoekt soort zegt men wel eens. Mijn broer en ik staan blijkbaar dichter bij de dieren dan we zelf vermoeden. Waar eerder al eens een koe een heel stuk met ons meegelopen is, liep zaterdag in de buurt van Rijssen, een mooie, zwarte hond met ons mee. Ook nu hadden we de ijdele hoop dat het beest vanzelf wel terug naar het baasje zou lopen. Gelukkig was het dier handtam en droeg het een hondenpenning met 06-nummer. Even nadat we het nummer hadden gebeld en onze locatie hadden opgegeven, kwam de ongeruste eigenaar zijn huisdier weer ophalen. Als dank kregen we een flesje wijn !

Hondje-Wijntje

Hondje-Wijntje

Avonturenpad Hellendoorn

Avonturenpad Hellendoorn

Nadat we twee weken geleden een korte route gelopen hadden over het Wandelnetwerk Vechtdal, besloten we nu een langere route te maken, die geheel over dit netwerk zou lopen. Op de website van Javawa GPS Tools staat een handige routeplanner die we hiervoor gebruikt hebben. De route was bijna 32 kilometer lang en liep langs het riviertje de Regge en door de bossen rond Hellendoorn en Nijverdal.

Hellendoorn

Wandelnetwerk rond Hellendoorn

Hoe je gemakkelijkst zo’n soort route maakt, heb ik uit proberen te leggen op deze pagina: Training
Omdat de weersverwachting een warme dag met veel zon voorspelde, zijn we redelijk vroeg begonnen te lopen. Mijn broer klopte om half 7 aan onze deur en de eerste stappen zetten we om kwart over 7. Waar we op gehoopt hadden bleek waar te zijn. De paden die we afgelopen zaterdag gelopen hebben waren erg mooi.

Wandelnetwerk Vechtdal

Pad met paaltje

Het wandelnetwerk bestaat uit een grote verzameling van kortere paden. Als je, zoals wij hebben gedaan, een route maakt die over verschillende van deze paden loopt, is het verstandig om een kaartje uit te printen. Zoals je kunt zien op het kaartje aan het begin van dit bericht, worden de paden op het wandelnetwerk aangegeven met verschillende kleuren. Het kan dus zijn dat je route bijv. vanaf een “groen” pad over gaat op een “rood” pad. Als je dan op een kruispunt van paden komt en op het routepaaltje staat aangegeven dat het rode pad zowel naar links als naar rechts gaat  (zie voorbeeld) , dan is het erg gemakkelijk wanneer je op je kaartje kunt zien welke kant je nu daadwerkelijk op moet om je zelf gekozen route te kunnen blijven volgen.

Dat het in de bossen aangenaam toeven is ontging ook de dieren niet. Ergens, zomaar op een pad stond deze jongedame naar ons te lonken:

Jongedame

Zwart-bonte schoonheid

Blijkbaar beviel onze aanwezigheid haar wel, want we hebben een paar kilometer lang gezelschap van het dier gehad. Het eindigde weer even onverwacht toen we uit het bos, langs een weiland liepen. Hierin stond een pony die meteen in gestrekte draf naar de omheining kwam gerend om kennis te nemen van onze wonderlijke optocht. Op de een of andere manier durfde de pink daar niet aan voorbij te lopen wat ons niet geheel ongelegen kwam.

IMG_1945

Achtervolging

De grootste meevaller van de route bleek het gedeelte na Nijverdal. Waar het pad op ons kaartje een pad door de weilanden leek te zijn, bleek het in werkelijkheid langs de oevers van de Regge te slingeren. Bij Nijverdal zwommen en stoeiden jongelui of peddelden met een kano over het verkoelende water. Een enkeling was aan het vissen. Er liepen paarden vrij in de natuur en overige vee lag lekker loom langs het water te herkauwen.

Langs de Regge

Een gedeelte van het pad was verhard en voor fietsers toegankelijk, waardoor we af en toe wat fietsers tegenkwamen die ook door de zon naar buiten gelokt waren. Verder liep het onverharde pad tussen de bomen en de akkers door, waar de rogge stond te rijpen. De ligging van onze route, rondom de Sallandse Heuvelrug, maakt verder dat ons pad lang niet altijd gelijkvloers liep, maar dat we met enige regelmaat een heuveltje op en af moesten.

De bult op

Boomwortels

Het was wederom een mooie route, op een mooie dag in een prachtige omgeving. Het lopen van routes of samengestelde routes door de wandelnetwerken van Twente en het Vechtdal is iets wat we iedereen die graag zijn benen strekt aan willen raden. Je komt op plekken die ook echt alleen lopend te bereiken zijn, waardoor je eigenlijk echt overal komt en je het minst in contact komt met het overige verkeer.

IMG_1960_2

Relaxed

 

 

 

Fort

Fort

Vorige week hebben we nog een route van zo’n 32 kilometer gelopen in de omgeving van het Drentse Fort en Zuidwolde. Er is niet zoveel te vertellen over deze tocht. Het weer was ideaal, we konden het gemakkelijk aan en de omgeving was weer onverwacht mooi ! Ik plaats een paar fotootjes van de tocht en laat die het verhaal vertellen.

Fort Zuidwolde

Route Fort – Zuidwolde

Hier de route. Omdat de route op Falk.nl niet geheel overeenkwam met de werkelijkheid, zijn we op het eind nog een stukje verkeerd gelopen…

Schotse Hooglanders

Schotse Hooglanders

Onderweg naar Fort zagen we deze Schotse Hooglanders, met hun indrukwekkende hoorns en, mooi om te zien, een aantal kalveren. Even ruw in de vacht als hun ouders.

Fietsen geregend ?

Fietsen geregend ?

Dit zijn typisch die dingen die je niet ziet als je er in je auto, met 80 op de teller voorbij zoeft.

Uit de put

Uit de put

Hellingproef

Hellingproef

Een afgesloten weg, een bouwput, hekken, als wandelaar maal je daar echt niet om. Het moet wel héél extreem zijn wil je er lopend niet langs of door kunnen !

Paarden

Paarden

Een heel typisch beeld voor deze omgeving. Rust, met vee onder oude bomen.

 

 

De lente begint

De lente begint

Iedereen hoopte dat het zaterdag fantastisch mooi weer zou worden. De weersberichten waren hoopvol en de mensen spraken er over. Toen ik vrijdagavond de wind om ons huis hoorde gieren en de regen op de ramen zag slaan, begon ik het een beetje somberder in te zien. Zaterdagochtend begonnen we te lopen in een koud en mistig Zwolle aan een tocht van 34 kilometer die via Laag-Zuthem naar de uiterwaarden van de Ijssel bij Wijhe, over Windesheim, weer naar Zwolle zou leiden.

Route Zwolle - Wijhe

Route Zwolle – Wijhe

Zoals gezegt begon de dag koud. Ik had gelukkig nog een warme fleese onder de zomerjas aangetrokken. Evert, positief als altijd, had alleen een blouse aan, wat hem toch een keer een: “hm, ik had gedacht dat het warmer zou zijn” ontlokte. Zolang je stevig doorstapte voelde je de kou eigenlijk niet. Toen we in Wijhe, na een kleine twintig kilometer te hebben gelopen, stopten voor een broodje, was ik blij dat dat ding eindelijk achter de kiezen was en we ons weer in beweging konden zetten. Het was net wat te fris om er eens uitgebreid bij te gaan zitten.

Doorkijkje Wijhe

Doorkijkje Wijhe

Toch kon je goed zien dat het weer warmer werd en de natuur op begon te leven. Eén, beetje luguber teken, van de beginnende lente waren de honderden geplette padden of kikkerlijfjes die op de verschillende wegen lagen. Toch een beetje sneu dat je, op weg naar een soort van blind date, onder grove banden van een trekker terechtkomt.

Door de uiterwaarden bij Wijhe

Door de uiterwaarden bij Wijhe

Iets na de middag arriveerden we in Windesheim een oud, klein gehuchtje aan de Ijssel, net iets ten zuiden van Zwolle.  De nevel was ondertussen opgetrokken en het werd zowaar aangenaam. Aangenaam genoeg om even de beentjes te strekken op een bankje. Hierna was het nog maar een klein stukje naar ons eindpunt.

Zwerver op bankje....

Zwerver op bankje….

We liepen deze keer met zo’n 10 kilo bagage. De week ervoor hebben we, gewoon om eens te kijken hoe het voelt, een goede tien kilometer met 15 kilo bagage gelopen. Dat was toch even een stukkie zwaarder, maar ging ons prima af. Ook deze toch van 34 km verliep zonder spierpijn blaren en ander lichamelijke ongemakken.

De Ijssel

De Ijssel

Langzamerhand gaan we nu we naar tochten met een lengte van 35 km. Ons doel is om deze afstand om en nabij de zomervakantie met twee vingers in de neus te kunnen lopen, om ons daarna op ons volgende doel, tochten van 40 kilometer te gaan richten.
Al met al was het weer een mooie tocht, in een omgeving die we eigenlijk best goed kennen. Het stuk langs de Ijssel tussen Wijhe en Zwolle is vooral erg mooi. Ook als het wat mistig is !

bed en stoete

Breakfast ? Det begrep ja gien iene !

 

 

 

 

Winter…

Winter

Na de afgelopen weken voornamelijk in Drenthe te hebben gelopen, hadden we zaterdag een route van 33 km uitgezet in de omgeving van Nunspeet en Elspeet, op de Veluwe.

Nunspeet - Elspeet

Nunspeet – Elspeet

De gevoelstemperatuur van -10 C, maakte dat we hoegenaamd geen mensen tegenkwamen. Blijkbaar vond de gemiddelde Nederlander het gewoon te koud….en eerlijk gezegd, als je je fototoestelletje tussen je kleren, bijna op je lijf moet dragen omdat het anders vanwege de temperatuur dienst weigert, mag je ook stellen dat het koud is !  Zelfs de langlaufpaden bleven afgelopen zaterdag onbevolkt…

Wintersport

Langlaufroute in Nederland, wintersportland !

Alle paden waren bedekt met sneeuw, wat het lopen een stuk zwaarder maakte. Bij iedere stap die je zette, slipte je voet ongemerkt een beetje. Net of je door stuifzand loopt. Je gebruikt hierdoor spieren die je normaal gesproken tijdens het lopen niet aanspreekt. Nu, op moment van typen, kan ik je nog precies vertellen en aanwijzen welke spieren het betreft !

Zwart-wit

Zwart-wit

We hebben onze kilometertjes gelopen, maar waren blij dat we weer bij de auto stonden. De route is ‘s zomers ongetwijfeld een stuk interessanter om te lopen. Nu was het landschap stil, wit en bevroren.
Nog een paar weken en dan kunnen we de winter weer voor een paar maanden achter ons laten. Wat mij betreft, kan dat niet snel genoeg gaan !

Peppie en Kokkie

Peppie en Kokkie

Misschien moeten we de komende week eens op zoek gaan naar een goede rugzak ! We hebben op internet veel tips gelezen over het aankopen van zo’n ding en waar je zoal op moet letten. Wellicht tijd om dat eens in de praktijk te gaan brengen !