Archive for admin

Download eBook (pdf)

Onderstaande blog en de pagina’s over onze voorbereiding, de paklijsten etc. etc. zijn beschikbaar als eBook (pdf formaat)

Het bestand is met behulp van onderstaande link te downloaden:

Er wordt gevraagd om een wachtwoord. Type: camino2015
Bestemming Santiago eBook (pdf)

 

 

Frans

Frans

Afgelopen nacht heeft het hier flink geregend. Maar goed dat we in een bed & breakfast zaten. Als we vertrekken is het weer droog. In ganzenpas marcheren we naar de stad Tienen, een kilometer of 18 verderop. Tienen is geen aantrekkelijke stad. Wat wij er van gezien hebben dan. Alles allemaal net niet. Als we rond de middag koffie bestellen in een cafeetje, hangen er wat vage figuren, bierdrinkend aan de bar. Ze kijken naar ons en in onverstaanbaar vlaams worden blijkbaar grapjes over ons gemaakt waar bulderend om wordt gelachen. Als ze even later vertrekken, wordt het zowaar bijna gezellig. Toch besluiten we Tienen na de koffie achter ons te laten en verder te lopen. Rechtstreeks naar Hoegaarden. Tenminste dat denken we… Als we bijna aan een lang recht stuk willen beginnen, stopt een jongen op de fiets naast ons. Nog hijgend van de inspanning vraagt hij: “Naar Compostela ?” Als we bevestigend knikken vervolgd hij: ” Dan lopen jullie helemaal verkeerd” Oeps. We waren er toch vrij zeker van dat we op de goede weg zaten ! “Amai, ik moet naar de voetbal, maar kom, ik zal jullie laten zien waar ge naar toe moet.” Hij fietst voor ons uit en wijst na een paar honderd meter een straat in. “Hier in, deze weg alsmaar volgen tot ge bij een fietspad komt. Daar zul je de wegwijzers ook weer vinden”.

Hoegaarden

Hoegaarden

Als we verder lopen regent het ook weer af en toe. Nadat we Hoegaarden voorbij zijn, zijn we in franstalig Belgie belandt. Dat zal veel handen en voetenwerk worden voor ons, want je kunt veel van ons zeggen, maar we spreken zo goed als geen frans. Maar ook daar zullen we ons wel weer mee redden. Het enige wat ons kan overkomen is dat we na dit jaar onze franse vocabulaire wat hebben vergroot.

Ook voor vannacht staat er weer regen op de planning. Als we de stad Jodoigne naderen, besluiten we te overnachten in een “Chambres d’hotes”, wat een kamer bij mensen thuis is. We komen terecht bij een oudere yoga lerares en haar man. Of het een probleem was dat zij vanavond weg gingen. Eh, neuh. We zitten dus met z’n tweeen in een vreemd huis. De kamer is eenvoudig, maar schoon en warm en er is een douche. In de trapopgang hangen schilderijen van blote dames. Er hangen nog wel meer schilderijtjes, maar ik weet zo niet wat daar op staat. Ook nu klettert de regen af en toe op het raam. Morgen zien we wel verder.

Het laatste rondje

Het laatste rondje.

We hebben gisteren een laatste oefenrondje gelopen, voorafgaand aan ons vertrek. We hebben een soort van onderhoudsrondje gelopen van zo’n 22 km.
Niet echt schokkend ver, maar we liepen wel met volle bepakking.
We hebben bewust voor een korte route gekozen om de spieren een beetje in het ritme te houden, maar ook om tegelijkertijd te voorkomen dat we ons in de week voor we vertrekken, blesseren.
Zoals verwacht ging het lopen probleemloos en ook nu, een dag later, heb ik geen enkel pijntje of gevoeligheid in spieren of gewrichten.
Je kunt stellen dat we er klaar voor zijn !

Met de herinnering aan het natte, stormachtige weer van afgelopen nog vers in ons achterhoofd, leek het ons verstandig maar weer eens de verharde paden van het fietsknooppunten netwerk met een bezoekje te vereren.
We startten in het drentse Echten, om met een grote boog, door het Koekangerveld, in de bossen van boswachterij Ruinen terecht te komen. Tijdens onze meerdaagse tocht, maanden geleden, hebben we al eens in dit gebied onze tentjes opgezet.
Het was goed te zien dat de temperatuur, nu in het begin van de lente, omhoog gaat. De meeste bomen stonden volop in de knop.

Beknopt

Beknopt

De ochtend was grotendeels bewolkt, maar af en toe joeg de wind de wolken aan de kant, waardoor de zon zijn gezicht kon laten zien. Op die momenten was het echt super aangenaam. Ons appeltje aten we op een bankje, bij een vennetje, volop in de zon. Het was gewoon jammer dat we na verloop van tijd weer verder moesten.

Sinds gisteren weten we ook dat de paashaas een fabel is. Het is geen paashaas, maar een paaskonijn. Onderstaande vonden we in de blubber van een bospaadje.

paaskonijnen

Paaskonijnen

we hebben het netjes op een bankje achtergelaten.

Vanzelfsprekend kwam ook ons naderende vertrek ter sprake. We hebben besloten lekker rustig te beginnen met wandelen. Het lijkt ons verstandig de te lopen afstanden rustig op te bouwen om te voorkomen dat we onszelf voorbij lopen met mogelijkerwijs blessures of andere narigheid tot gevolg. Tijdens het lopen van de afgelopen jaren heb je na een dag inspanning minimaal een week om weer te herstellen. Die luxe hebben we straks natuurlijk niet. De eerste dagen lijkt ons een afstand van 25 km per dag heel prima. Dat zal waarschijnlijk betekenen dat we onszelf de eerste paar dagen wat in moeten houden. Liever dat, dan na een paar dagen uitgeblust te zijn.
Als we eenmaal lekker in het ritme zitten, zullen de afgelegde afstanden ongetwijfeld met rasse schreden omhoog gaan.

ven

Ven

Dit is trouwens mijn 1e berichtje wat volledig vanaf een (kleine) tablet is getypt. Net zoals we dat onderweg willen gaan doen. Ook de foto’s zijn vanaf de camera op de tablet gezet, iets bijgesneden en in kleiner formaat opgeslagen. Tot nu toe valt het me nog niks tegen… ☺ De foto’s kunnen wat wazig zijn, maar dat komt door de oude camera die ik bij me had…

Hunebedden en bouillon

Hunebedden en bouillon

Langzamerhand komt de datum van vertrek dichterbij. Het leek ons een goed idee om de schoenen die we tijdens de tocht aanhebben, toch maar in te lopen. Afgelopen zaterdag hebben we dus weer een stuk langs ‘s lands heeren wegen gekuierd. Het oude Drentse land was opnieuw aan de beurt.

Voortrekker

Voortrekker

De afgelopen week had het een paar keer gesneeuwd en omdat we niet wisten hoe de wandelpaden er bij zouden liggen had Evert een mooie route uitgezocht in de omgeving van Havelte, over het fietsknooppunten netwerk.

Grijs

Grijs

Bij Havelte heb je wat bossen en heidevelden, waar een paar fietsroutes dwars doorheen lopen. Ondanks dat de dag loodgrijs begon, het in de ochtend van tijd tot tijd miezerde wat de straat soms nogal glad maakte, had de dag toch zo zijn charmes. Wellicht doordat alles zo kleurloos was, vielen de planten die wèl kleur hadden extra op.

Vlammetjes in de sneeuw

Vlammetjes in de sneeuw

Omdat we al veel vaker in Overijssel, Drente en Gelderland onze rondjes gelopen hebben, ontkom je er bijna niet meer aan dat je een gedeelte van een route al eens eerder gelopen hebt. Zo ook afgelopen zaterdag. Een gedeelte van het pad hadden we al eens ‘s op een mooie zomerdag gelopen, toen er toevallig ook nog een georganiseerde wandeltocht in dezelfde omgeving was uitgezet. We kwamen bosjes wandelaars tegen en de hunebedden bij Havelte waren zo afgeladen met mensen dat het toen de moeite niet loonde er een plaatje van te schieten.
Afgelopen zaterdag was het koud en grijs, met hier en daar op de grond nog wat flarden sneeuw. De bossen waren heerlijk stil en rondom de hunebedden was geen kip te bekennen. Zo had ook dit nadeel weer z’n voordelen.

Hunebed Havelte

Hunebed Havelte

De enige mensen die we enige regelmaat een pad uit en weer in zagen schieten waren mountainbikers die meereden in een veldfietstocht van de Pedaalridders uit Meppel. Ergens midden in het bos was een soort van verzorgingspost ingericht voor de dorstige fietser. Gelukkig werd de dorstige wandelaar niet door de bemanning genegeerd en werd ons een bekertje warme bouillon aangeboden, die we ons goed deden smaken.

Hunebed Havelte

Hunebed Havelte

Het lijkt er op dat ik voor we richting Spanje gaan toch nog wel een paar kaar op de nieuwe schoenen zal moeten lopen want ik merkte bij thuiskomst toch dat ik een kleine blaar aan m’n kleine teen had.

Bultrug

Bultrug

 

 

Van Gelderland en Drenthe

Van Gelderland en Drenthe

De afgelopen weken zijn we weer regelmatig de paden op en de lanen in geweest.
Twee weken gelden hebben we de omgeving van Teuge, Twello en Terwolde aangedaan en gisteren liepen we door het oude Drentse land rondom Dwingeloo en Diever.

Vliegveld Teuge

Vliegveld Teuge

Doordat Evert last begon te krijgen van zijn knieën, een erfenis uit zijn carriëre als loodgieter, heeft hij nu een wandelkar aangeschaft.Door de kar, of zoals leverancier Woutdoor het noemt, rolrugzak vermindert het gewicht op de knieën met ruim 60 %.
Met de rugzak van 15 kg op de schouders weegt hij 15 kg meer dan zonder. Met dezelfde rugzak op de kar, weegt Evert 5 kg. meer.Dit heeft tot gevolg gehad dat hij na het wandelen niet nog een week lang zere knieën heeft en met Voltaren Emulgel aan het smeren is.
Zoals het nu lijkt heeft Evert er veel profijt van. We zullen natuurlijk nog even moeten afwachten hoe het onderweg, op de lange duur gaat bevallen.

Rolrugzak op Teuge

Rolrugzak op Teuge

Affijn, verder waren het mooie routes, werkte het weer prima mee en kunnen we weer een goede 70 trainingskilometertjes bijschrijven.

De Smildervaart in ochtendnevel

De Smildervaart in ochtendnevel

Hoewel het al december is, staat het bos nog vol met paddenstoelen en zwammen van divers pluimage.

Paddestoelen ? Mos ?

Koraalzwammetjes

 

Nieuwe sponsor !

Klusbedrijf A. Kragt, Wezep

Er is weer een bedrijf aardig genoeg geweest om ons te sponsoren !  Klusbedrijf A. Kragt uit Wezep heeft bijgedragen aan de aanschaf van een kleine, lichte zonnecel van Xtorm waarmee onderweg tijdens het lopen bijvoorbeeld een telefoon opgeladen kan worden. Verder heeft het een bijdrage geleverd aan de kosten van ons levensonderhoud, voor als we onderweg zijn. We zijn hier uiteraard erg blij mee en willen Klusbedrijf A. Kragt hier dan ook hartelijk voor bedanken !

Klusbedrijf A. Kragt heeft een goede naam opgebouwd als vakkundig hovenier, die met veel inzicht en gevoel voor kwaliteit en schoonheid je tuin volledig inricht en onderhoudt. Volledig in samenspraak met de opdrachtgever levert het bedrijf ook in eigen beheer gemaakt tuinmeubilair van ambachtelijke kwaliteit.

Naast de werkzaamheden als hovenier maakt Klusbedrijf A. Kragt ook hoogwaardige brandwerende afdichtingen en bekledingen in de bouw. Er worden steeds hogere eisen aan brandveiligheid gesteld. Klusbedrijf A. Kragt heeft dit onderkent en zich middels een specialistische leerweg gecertificeerd voor dit, niet meer uit de moderne bouw weg te denken, werk.

Verder kan A. Kragt gebeld worden voor behangwerk en alle andere soorten klussen. Kortom, een vakman met vele kwaliteiten !

Meer weten ? Klik HIER

Kragt Hovenier Brandwerende Systemen

Over de Afsluitdijk

Over de Afsluitdijk

Gisteren hebben we voor het eerst sinds weken weer eens de stoute wandelschoenen aangetrokken en hebben een stuk gelopen. We kozen ervoor om het afwisselende landschap met de mooie paadjes van onze eigen provincie achter ons te laten en die voor één dag in te wisselen voor een lange, rechte, saaie strook asfalt die halverwege de eerste helft van de vorige eeuw tussen Noord-Holland en Friesland is aangelegd: de Afsluitdijk.

Standbeeld Ingenieur Cornelis Lely

Standbeeld Ingenieur Cornelis Lely

Men had ons meerdere keren verzekerd: als je echt eens wilt afzien, moet je de 30 kilometer lange Afsluitdijk aflopen. We hadden deze uitdaging al een poosje op ons lijstje staan, maar het kwam er steeds niet van, tot gisteren. We vonden een aardige jongen, die toevallig ook zoon en neefje is, bereid samen met ons via Friesland naar Den Oever te rijden. We gingen met twee auto’s op pad. Eén auto auto lieten we achter in Kornwerderzand waarna we met de andere auto over de Afsluitdijk naar Den Oever reden. Van daaruit liepen we weer terug naar Kornwerderzand.

Stevinsluizen Den Oever

Stevinsluizen Den Oever

Bij Den Oever was één rijbaan over de Stevinssluizen afgesloten, waardoor we de mogelijkheid hadden de sluizen goed te bekijken, van zowel het voetpad over de sluis, als vanaf het wegdek van de afgesloten snelweg. Omdat dit een redelijk unieke kans was, hebben we ruim de tijd genomen de techniek te bekijken.

Sluisdeuren Den Oever

Sluisdeuren Den Oever

Werkspoor Amsterdam

Werkspoor Amsterdam

Stevinssluis Den Oever

Stevinssluis Den Oever

 

Nadat we de sluizen bekeken hadden begonnen we aan de tocht. We hadden gehoopt dat we in ieder geval een gedeelte van de dijk aan de Waddenzee zijde van de dijk zouden kunnen afleggen. Dat bleek niet het geval. We waren gebonden aan het fietspad, wat tussen de snelweg en het hoger gelegen dijklichaam ligt. Links van je heb je dan een met gras begroeit talud, rechts van je een snelweg en voor je, zo ver het oog reikt: asfalt.

Spannend ! ...

Spannend ! …

Na aan paar kilometer gelopen te hebben, kwamen we bij de plek waar de Afsluitdijk werd gesloten. Hier staat naast het standbeeld van Lely ook een uitkijktoren. Toe we aankwamen bij de toren was deze nog gesloten. Nadat mijn broer de aardige dame van de bijbehorende lunchroom had gevraagd hoe laat de toren openging, pakte ze meteen de sleutel en opende de toren.

Bij het monument op de Afsluitdijk

Bij het monument op de Afsluitdijk

Om toch af en toe de sleur van het asfalt te onderbreken, klommen we soms de de dijk over, naar de Waddenzee.Af en toe zag je in de verte een bootje en op het basalt lagen allerhande zaken die aangespoeld waren.Het was hier lekker rustig, het gebrom van de snelweg werd grotendeels tegengehouden door de dijk achter ons.

Basalt

Basalt

Ook onze rust momenten namen we hier. De sokken droogden prima in de bries die vanaf zee het land op woei. Eén van de planten die je heel veel ziet aan deze zijde van de dijk is Zeekool. Je kunt het blijkbaar eten, maar wij hebben dat toch maar niet geprobeerd. Uit zeekool groeit een stam met bloemen die, als het uitgebloeid is, als tumbleweed over de dijk heen rolt. Rond deze tijd van het jaar  ligt de hele dijk vol met deze dorre takken.

Rust

Rust

Op de zwarte basaltblokken lag echt van alles. Allereerst viel ons het grote aantal knal-oranje keukenhandschoenen en tennisballetjes op. Deze lagen langs de hele lengte van de dijk verspreidt. Blijkbaar heeft een schip een container verloren waar deze spullen in zaten. Verder zagen we dode vogels, veel touw, drijvers en zelfs een bijna vergaan kadaver van een jonge zeehond. Eet smakelijk !  We vonden er ook nog een label, afkomstig van een Franse vissersschuit.(Notre Dame des Sables) Het is afkomstig van een krat (?) waarin “Coquilles Saint-Jacques” hebben gezeten. Deze Sint Jakobsschelp is het symbool wat overal langs de route naar Santiago de Compostela wordt gebruikt om aan te geven waarlangs je lopen moet. Zie bijv. deze Aanwijzer. Bijzonder dat we dat hier tegenkwamen !

Coquilles Saint-Jacques - Sint Jakobsschelp

Coquilles Saint-Jacques – Sint Jakobsschelp

Af en toe gingen aan beide zijden van de Afsluitdijk de brug open, waardoor de dijk voor een paar minuten geheel leeg was. Wat doe je dan, als volwassen kerel met kinderlijke inslag ? Inderdaad dingen doen die eigenlijk niet mogen. 🙂

Maar dat mag helemaal niet !

Maar dat mag helemaal niet !

Toen we aan het begin van de middag terug waren bij onze auto in Kornwerderzand was onze conclusie dat het eigenlijk een makkie was geweest. Het hoofdstuk “afzien” is niet voorbij gekomen. Als je een lang saai, recht stuk als de Afsluitdijk loopt, moet je gewoon niet te veel nadenken over waar je loopt. Gewoon domweg doorstappen is het enige wat je kunt doen.

Paklijst

Paklijst

Nu de datum van vertrek langzamerhand steeds dichterbij komt, leek het ons verstandig om eens op een rijtje te zetten wat we mee moeten nemen. De grote en meest belangrijke zaken als tent, slaapzak en dergelijke hebben we al geruime tijd. We zullen ook andere zaken mee moeten nemen om ons zelf en onze uitrusting te kunnen verzorgen of te onderhouden.

Paklijst

Paklijst

Verschillende mensen die de tocht eerder hebben gelopen, hebben hun paklijsten op internet gezet. We hebben deze gebruikt als handvat en hieruit de dingen gefilterd die wij denken nodig te hebben op onze trip. Hebben we hiermee een lijst die perfect is en voorziet in alles wat we onderweg nodig zijn ? Waarschijnlijk niet. Gaanderweg zullen we ongetwijfeld concluderen dat we dingen bij ons hebben, die we niet gebruiken en dingen missen die we nodig zijn. Allebei zal hopelijk geen probleem worden. Van wat we te veel hebben, komen we wel af, wat we nog nodig zijn, kopen we.

De resultaten van onze inspanningen kun je hier inzien en/of downloaden: Paklijst

 

Het pad gekozen, de datum geprikt.

Het pad gekozen, de datum geprikt.

Zonder bijzonderheden zetten we 13 april 2015 de eerste stappen op het ruim 2700 kilometer lange pad naar Santiago de Compostela. Na alle pro’s en cons tegen elkaar afgewogen en geprobeerd te hebben rekening te houden met datgene waar rekening mee te houden was, kwam deze datum naar voren.
We willen proberen ergens in de bouwvak vakantie aan te komen in Santiago de Compostela.  Dit houdt in dat we tot de vakantie 14 weken kunnen lopen. Daarna hebben we nog de drie weken bouwvakantie als speling en uitloop.

De route die we af gaan leggen is ondertussen ook duidelijk geworden. Het zullen voornamelijk de bekende pelgrimspaden door Belgë en Frankrijk worden, waarna we in Spanje de tocht vervolgen over de Camino del Norte. Hoewel (of misschien: Doordat) de Camino Frances de meest gekozen camino is, kiezen wij voor de noordelijke kustroute. Het verschil in routes is hieronder op het kaartje te zien, waarbij Camino del Norte in rood is weergegeven en Camino Frances in geel.

Camino Norte en Frances

Camino Norte en Frances

Zoals eerder gemeld is wordt de Camino del Norte aanzienlijk minder gekozen en is daardoor rustiger. Dit houdt meteen ook in dat de voorzieningen langs de route minder dik bezaaid zijn. Is ons verteld. Het zal dus moeilijker zijn om onderdak of voedsel en/of drinken te vinden. Ik ga er van uit dat we op onze tocht door Frankrijk voldoende ervaring op doen om hier het hoofd aan te kunnen bieden.

Waar de Camino Frances door de binnenlanden loopt, loopt de Camino del Norte voor grote delen vlak langs de Noord-Spaanse kust. Verder schijnt de Camino del Norte zwaarder te zijn de de Camino Frances. We zullen zien.

Voor meer info over onze route, kijk op de Route pagina, elders op deze site.

Voor nu lijkt dit dus het pad te worden wat we af gaan leggen. Desalniettemin kan het heel goed zijn dat we onderweg alsnog besluiten een andere route te kiezen.

 

Indruk achterlatend

Nadat we de wintermaanden op een berenvelletje voor de warme houtkachel hadden doorgebracht, zijn we vanaf januari weer met enige regelmaat aan het lopen. Ons streven is om iedere twee weken een stuk te wandelen, maar daar komt er niet altijd van. We werken allebei, waardoor de zaterdag nog wel eens gebruikt moet worden voor zaken waar door de week geen tijd voor is.

Nu we weer wat vaker lopen, gooi ik steeds meer ballast in de rugzak. Naast een aantal wandel gerelateerde zaken heb ik nu vier 1,5 liter flessen met water op m’n rug. Of beter gezegd, op m’n heupen. Daarbij komt dan ook nog 1,5 liter drinkwater voor onderweg. De rugzak woog inclusief inhoud deze keer zo’n 13,5 kg en ik moet zeggen dat het me prima af ging.

We hebben de eerste maanden van dit jaar routes gelopen op zowel het fietsknooppunten netwerk als op het wandelnetwerk. Was de grond nat en het weer slecht: fietsknooppunten. Anders: wandelnetwerk.Afgelopen zaterdag hebben we 30 kilometer in de buurt van het Overijsselse Holten gelopen.

Iets ten noorden van Holten kwamen we langs de Canadese begraafplaats, waar 1394 jonge Canadese soldaten begraven liggen. Gesneuveld in de laatste maand van een zinloze oorlog. De meesten niet ouder dan ergens in de 20.
Dat maakt wel indruk.

Canadese Soldaat

Omdat ik wist dat we bij deze begraafplaats langs zouden komen had ik mijn spiegelreflex camera meegenomen. Toch is zo’n toestel niet echt praktisch als je een grotere afstand, in fiks tempo lopen wilt.Om snel even wat op de foto te klikken is een pocket cameraatje net wat handiger. Je stopt het in je borstzakje of jaszak en hoeft niet iedere keer je rugzak af te doen om een kiekje te maken.

Affijn, we zijn weer volop aan de wandel en voor het het weten is het 2015 !

Meer foto’s vind je hier: www.flickr.com